มะได้อัพไดฯมานาน ป่านนี้บูดหมดแล้วมั้ง

เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจอะไรหลายๆอย่าง มาอัพให้รู้ว่าอยู่รอดปลอดภัยดี

ปีนี้ก็เหมือนปีที่แล้ว นิสัยเสียๆที่ว่าจะเลิกทำ ก็คิดว่าได้ซักครึ่งนึงแล้วหล่ะ ปีนี้ก้อตั้งใจจะลด ละ เลิก ต่อคับ

เมื่อวานไปนั่งฟังคุณทรงกลด (บ.ก. อะเดย์) มาพูดถึงเรื่องการเป็น บก

อันที่จริงมันเป็นเสวนาของภาคภาษาไทย ที่เค้าแปะประกาศเชิญอยู่ทั่วคณะ

ว่าใครไปก็ได้แหละ(มั้งนะ...) พอเห็นชื่อวิทยากรก็น้ำลายหกแหมะๆแล้ว

ถึงจะมีเรียนช่วงๆนั้นก็เถอะ แต่ด้วยความอยากฟัง เลยตัดสินใจเดินไปบอก อจ ว่าจะไม่เข้า ไอจะไปนั่งฟังเจ้าเสวนาเนี่ย ให้ไอไปเถอะ นะ นะ นะ ผลปรากฏว่าเป็นไอ้บ้าที่ไม่แต่งเครื่องแบบ เพราะตอนเเรกลืมไปว่ามีจัดวันนี้ แล้วก็น่าจะเป็นคนเดียวจากภาคอื่นที่เสนอหน้าไปนั่งฟังอีก -_-"

แถมตอนเข้าห้องไปก็โก๊ะ ไปนั่งใกล้ๆกันกับเก้าอี้พี่เค้าอีกตะหาก ตอนแรกคิดว่าพี่เค้าจะนั่งอีกฝั่ง ไม่ค่อยชอบนั่งใกล้ๆคนพูดน่ะ นั่งเเล้วเกร็งๆยังไงชอบกล

ผมหลงรักตัวหนังสือของพี่เค้ามากๆ ทั้งอบอุ่นชวนฝัน ทั้งอารมณ์ดี

ไม่ว่าจะเป็น นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา หรือ นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก สองเงาในเกาหลี จนมาถึงเล่มล่าสุดอย่างต้นไม้ใต้โลก ผมว่าตัวอักษรทุกตัวในหนังสือทุกเล่มล้วนแต่บอกความเป็นตัวพี่ได้ดีมากๆครับ

ยิ่งตอนแรกที่รู้ว่าเคยทำกลุ่ม หิน ถาม ทาง ยิ่งชอบมากๆ

เพราะเป็นทริปแนวอีโค ทัวริซึ่มที่จัดกันตั้งแต่การเที่ยวแนวนี้ยังไม่ดัง สมัยนั้นได้แต่นั่งมองในเน็ต เพราะว่าแม่ยังไม่อนุญาติให้ไปเที่ยวคนเดียว รู้สึกว่าทริปที่อยากไปจะชื่อ ตัดบัวให้เหลือใย กับโปรดอ่านใต้เเสงเทียน เพราะผมเขียนใต้แสงดาว หรือไงนี่แหละ

จริงๆหลายๆเรื่องที่เค้าถามกันก็เป็นเรื่องที่รู้อยู่แล้วจากการอ่านบทสัมภาษณ์หรือผ่านตัวหนังสือของพี่ตามที่ต่างๆ แต่อีกหลายเรื่องก็เพิ่งจะได้รู้ เป็นสองชั่วโมงที่รู้สึกว่าคุ้มค่ามากๆครับ

ก่อนออกจากห้อง เลยหันไปบอกพี่ก้องว่าจะขอตามเอาหนังสือไปให้เซ็นที่ออฟฟิศได้ไหมครับ วันนี้ลืมหยิบมา

แล้วเดินออกมาจากห้องด้วยหัวใจพองฟู